Oostenrijk is terug — en ze menen het

Van vergeten voetballand tot geloofwaardige ploeg

De laatste keer dat Oostenrijk op een WK stond, was 1998 in Frankrijk. Sindsdien: kwalificatieteleurstellingen, wisselende bondscoaches, en een nationale ploeg die zelden echt serieus werd genomen op het internationale toneel. Totdat Ralph Rangnick in 2022 de klus aannam.

Rangnick bracht wat hij altijd brengt: structuur, intensiteit en een duidelijk speelplan. Hoog druk, compacte blokken, snelle transities. Maar wat hij in Oostenrijk ook bracht, was iets wat moeilijker te omschrijven is — een gevoel van richting. Spelers als Marcel Sabitzer en Christoph Baumgartner kregen een systeem dat bij hen paste. Jonge krachten wisten wat er van hen verwacht werd.

Euro 2024 als bewijs

Het bewijs van Rangnicks werk verscheen zwart op wit op het EK van 2024 in Duitsland. Oostenrijk won zijn poule — boven Nederland. Niet door geluk, niet door één geweldige avond, maar door consistentie over drie groepswedstrijden. Dat is het soort prestatie dat niet liegt.

De achtste finale tegen Turkije eindigde in uitschakeling, maar de indruk bleef. Oostenrijk speelde voetbal dat herkenbaar was, dat een identiteit had. Dat is wat Rangnick had beloofd — en wat hij leverde.

WK 2026: minimaal de achtste finale

Volgens FCUpdate.nl mikt Oostenrijk bij dit WK op minimaal een plek in de achtste finale. Dat klinkt bescheiden, maar voor een land dat 28 jaar buiten het toernooi stond, is het een statement. Rangnick heeft zijn spelers geleerd om niet te dromen, maar te plannen.

Oostenrijk gaat naar Noord-Amerika zonder de allure van een Spanje of Duitsland — maar ook zonder de angst van een ploeg die er gewoon blij mee is om erbij te zijn. Dat onderscheid maakt Rangnick. Hij applaudisseert niet voor deelname. Hij wil resultaten.

De vraag is niet of Oostenrijk de groepsfase overleeft. De vraag is hoe ver ze komen als ze dat doen.