Drie keer dezelfde knie kapot: Middag stopt

Middag, 44 caps voor Oranje, vertelt dat de beslissing niet uit het niets komt. Drie scheurdingen in dezelfde knie zijn voor geen enkel lichaam normaal te verwerken, en zij zegt zelf dat het herstel elke keer zwaarder voelde dan de vorige keer. Waar de eerste blessure nog een tegenslag was die je met revalidatie en doorzettingsvermogen kon wegwerken, werd de derde een vraag die ze zichzelf moest stellen: waarom nog.

Het gemis van de grote toernooien

Het pijnlijkste deel van haar verhaal gaat niet over de operaties zelf, maar over wat ze vanaf de bank of vanaf de bank thuis moest aanzien. Terwijl de Oranje Leeuwinnen historische successen boekten op het EK, zat Middag aan de kant, buiten beeld van de selecties waar ze jarenlang deel van uitmaakte. Ze noemt het zelf een heel treurig einde, een omschrijving die weinig uitleg nodig heeft voor wie haar carrière heeft gevolgd.

Een international die 44 keer het shirt van Oranje droeg, hoort normaal gesproken bij de generatie die een toernooi meemaakt, niet bij de generatie die het via de televisie volgt. Dat ze dat laatste moest doen, noemt ze zelf iets dat ze niet goed kon aanzien.

Drie keer dezelfde revalidatie

Wat haar verhaal onderscheidt van een gewone blessuregeschiedenis, is de herhaling. Eén kruisbandscheuring is al een zware klap voor een topsporter, maar drie keer dezelfde operatie, dezelfde revalidatietrajecten en dezelfde onzekerheid over of de knie het weer aankan, slijt op een andere manier. Middag maakt duidelijk dat het niet de pijn was die haar uiteindelijk deed stoppen, maar het besef dat het lichaam de grens al had getrokken voordat zij dat zelf wilde.

Een afscheid zonder laatste wedstrijd

Voor veel voetballers is er een laatste optreden, een moment om afscheid te nemen van het publiek. Voor Middag is dat er niet geweest. Haar carrière eindigt niet op het veld maar in een revalidatiekamer, en juist dat verschil maakt haar afscheid zo willekeurig voor iemand die 44 keer het Oranje-shirt droeg.