Flagside.football
AI-generated image: Waarom doen voetballers snus?

Waarom doen voetballers snus?

Een speler leunt tegen de dug-out, duwt met zijn tong iets onder zijn bovenlip en spuugt na een paar minuten een bruin propje uit: snus, geen tabak.

Flagside-redactie·Gepubliceerd ·2 MIN LEESTIJD

Geschreven met AI en vóór publicatie automatisch gecontroleerd. Zo werken wij

Je ziet het vaker dan je denkt: een speler die vlak voor de aftrap met duim en wijsvinger iets tegen zijn tandvlees drukt, of een bultje onder de lip dat een paar minuten blijft zitten en dan in een bekertje verdwijnt. Op de bank gebeurt het ongegeneerd, in de catacomben voor de warming-up ook. Het zakje zelf is wit, klein, en lijkt op een plat theezakje.

Spelers gebruiken snus voor de nicotine erin. Die kick werkt bij de een kalmerend, bij de ander juist alerter, en in een kleedkamer vol spanning voor een wedstrijd is dat een aantrekkelijke combinatie. Nicotine vernauwt bloedvaten en jaagt de hartslag iets op, maar het effect dat spelers zelf beschrijven is vooral mentaal: het hoofd leeg, de zenuwen eraf, net dat beetje scherper voor de aftrap.

Wat het gebruik mogelijk maakt is dat nicotinezakjes niet op de dopinglijst staan. Ze worden niet gezien als prestatiebevorderend, dus is er geen sportieve sanctie die een speler ervan weerhoudt om ze te pakken, in tegenstelling tot middelen die wel verboden zijn. Daardoor kan een speler zonder problemen in beeld snus gebruiken, op de bank, in de rust, zelfs tijdens interviews, zonder dat een bond of club daar iets tegen kan ondernemen.

Daar zit meteen de reden waarom het zo zichtbaar is geworden. Roken op het veld of op de bank zou ondenkbaar zijn: de rook, de geur, het imago. Snus heeft niets van dat alles. Geen rook, geen geur, geen aansteker. Het is een discreet alternatief, iets wat je onder de lip verstopt en waarvan niemand in het stadion iets merkt tenzij de camera inzoomt op een bultje in de wang. Voor spelers die toch al aan nicotine gewend zijn, of die het als rookvervanger gebruiken, is dat makkelijker vol te houden dan een sigaret.

De keerzijde krijgt steeds meer aandacht. Artsen en media wijzen op de verslavende werking van nicotine, los van de vorm waarin je het binnenkrijgt, en op gezondheidsrisico's bij langdurig gebruik. Wat die aandacht extra gevoelig maakt is wie er verder kijkt: jonge spelers in de jeugdopleiding die hun idolen op tv zien en het gedrag overnemen, zonder dat er voor hen enige drempel is. Een nicotinezakje is makkelijk te verkrijgen en makkelijk te verstoppen, en juist dat maakt het voor beleidsmakers en clubs lastiger te reguleren dan roken ooit was.

Het toezicht is hier de eigenlijke uitzondering: terwijl prestatiebevorderende middelen strak gecontroleerd worden, valt snus buiten dat net. Het is geen overtreding, het is gewoon een gewoonte, en gewoontes van profs hebben de vervelende eigenschap dat ze op elk niveau eronder worden gekopieerd.

YOUR CALL

Moeten clubs snus op de bank en in de kleedkamer verbieden?

Comments

Loading comments…

Share this story

Een speler leunt tegen de dug-out, duwt met zijn tong iets onder zijn bovenlip en spuugt na een paar minuten een bruin propje uit: snus, geen tabak.

OCHTENDBRIEF

Het voetbalnieuws van de dag, om 7 uur in je inbox. Niets anders.

Hoogtepunten van de nacht, wat de transfermarkt doet, en het ene stuk dat je vandaag moet lezen. Geen ads. Geen tips. Geen operators.

Eenmalig afmelden. We delen je e-mailadres niet.