Harry Kane heeft Engeland eigenhandig door de groepsfase van het WK gesleurd. Twee late goals van de aanvoerder bezorgden de Engelsen een 2-1 zege op DR Congo op 1 juli — maar wie de wedstrijd zag, weet dat dit geen reden is voor vreugde. Dit was een ontsnapping. En de Engelse media noemen het bij naam.
Engeland had het zichzelf volledig zelf aangedaan. Lange tijd stond Tuchels ploeg achter tegen DR Congo — een resultaat dat uitschakeling had betekend — en op het veld was weinig te zien dat erop wees dat daar snel verandering in zou komen. DR Congo-speler Mpasi dreigde de onwaarschijnlijke held van de avond te worden: de Congolese ploeg speelde gedurfd, georganiseerd en had de Engelsen volledig in de greep. Dat het uiteindelijk anders liep, had alles met één man te maken.
Kane was het. Natuurlijk was het Kane. De Bayern München-spits, die de hele avond weinig had laten zien, vond in de slotfase tweemaal het net en draaide de uitslag volledig om. Twee goals, drie punten, volgende ronde — op papier klinkt het als een succes. Op het veld zag het er heel anders uit.
De vergelijking die de Engelse media direct trokken, is veelzeggend: dit dreigde het IJsland-moment van Thomas Tuchel te worden. Wie het zich herinnert: als bondscoach van Duitsland zag Tuchel zijn ploeg op vernederende wijze onderuitgaan, een moment dat zijn positie permanent beschadigde. Volgens Voetbal International hing diezelfde sfeer boven dit duel — en alleen de koelbloedigheid van Kane voorkwam dat het zo ver kwam.
Tuchel zal opgelucht adem hebben gehaald. Maar de vragen gaan niet weg.
Engeland staat in de achtste finales. Dat is het goede nieuws. Het slechte nieuws: een ploeg die zo speelt, gaat het in de knock-outronde zwaar krijgen. De structuur ontbrak, de creativiteit was ver te zoeken en zonder de individuele klasse van Kane had dit een van de meest beschamende WK-uitschakelingen in jaren kunnen worden.
Mpasi en DR Congo verdienen meer dan een voetnoot — zij speelden een wedstrijd die Engeland volledig op de knieën had kunnen dwingen. Dat ze uiteindelijk met lege handen staan, zegt meer over Kane dan over Tuchels systeem.
De bondscoach heeft antwoorden nodig. De volgende tegenstander wacht.
Harry Kane heeft Engeland eigenhandig door de groepsfase van het WK gesleurd. Twee late goals van de aanvoerder bezorgden de Engelsen een 2-1 zege op DR Congo op 1 juli
Quellen
Voetbal International, FCUpdate
Flagside-Artikel sind Eigenrecherchen aus mehreren Quellen. Wir nennen jedes Outlet, das in den Text geflossen ist.
Die Highlights der Nacht, was das Transferfenster macht und die eine Kolumne, die du heute lesen solltest. Keine Ads. Keine Tipps. Keine Operator.
Ein-Klick-Abmeldung. Wir geben deine E-Mail nicht weiter.
“Stays on World Cup — different angle, same beat.”
INTTen years ago this summer, England lost to Iceland at Euro 2016 and the football world laughed for a week. Now Thomas Tuchel's side stand at the edge of a last-32 tie against DR Congo — a match that,
“Stays on World Cup — different angle, same beat.”
INTTen years ago this summer, England lost to Iceland at Euro 2016 and the football world laughed for a week. Now Thomas Tuchel's side stand at the edge of a last-32 tie against DR Congo — a match that,
