Waarom dragen voetballers geen scheenbeschermers meer?

Kijk de volgende keer goed als een speler zijn sok omhoogtrekt voor een wissel of een blessurebehandeling. Wat je dan ziet: een lapje schuim of plastic ter grootte van een speelkaart, vastgeplakt aan het scheenbeen. Geen stevige kuip die de helft van het onderbeen bedekt, zoals vroeger. Gewoon een klein plaatje, nauwelijks zichtbaar onder de sok.

De profs dragen dus nog gewoon scheenbeschermers — ze zijn alleen zo klein geworden dat het er niet meer op lijkt.

De reden is simpel: grote beschermers voelen beperkend aan. Spelers willen hun been zo vrij mogelijk kunnen bewegen, de bal zo direct mogelijk voelen, en zo comfortabel mogelijk lopen en sprinten. Een zware, stijve beschermer uit de jaren 90 zit dat allemaal in de weg. Een dun plaatje van een paar centimeter doet dat niet.

De verschuiving is al jaren gaande. In de jaren 90 droegen spelers nog forse, opvallende scheenbeschermers die een groot deel van het onderbeen afdekten — soms met enkelbeschermers eraan vast. Die modellen wogen meer, zaten strakker en waren duidelijk zichtbaar. Sindsdien zijn de modellen steeds kleiner en dunner geworden, totdat je bij de huidige generatie profs uitkomt die beschermers dragen die je op televisie simpelweg niet ziet.

Scheenbeschermers zijn verplicht, maar er wordt in de praktijk geen minimumgrootte gehandhaafd. Dat is de opening die spelers gebruiken: ze kiezen het kleinste model dat nog als scheenbeschermer doorgaat, en dat is inmiddels heel klein. Zolang er iets onder de sok zit, is er geen probleem.

Het gevolg is dat de bescherming die zo'n minuscuul plaatje biedt, minimaal is. Een directe trap op het scheenbeen met zo'n model is een heel andere ervaring dan met de grote kuipen van vroeger. Spelers weten dat — en kiezen er bewust voor. Comfort en vrijheid van beweging winnen het van bescherming, elke keer weer.

De ironie is dat scheenbeschermers ooit juist zijn ingevoerd omdat spelers te veel blessures opliepen. Nu dragen ze ze nog, maar zo klein dat het verschil met niets dragen kleiner is dan ooit.