Waarom hebben voetballers een soort bh aan?

Het moment kennen de meeste kijkers wel. Een speler scoort, rukt zijn shirt over zijn hoofd en gooit het richting de tribune. Onder het shirt zit dan een zwart hesje met bandjes die over de schouders lopen en samenkomen op de rug, precies waar bij een bh een sluiting zou zitten. Vandaar de vergelijking, die bijna iedereen wel eens heeft gemaakt.

Het ding heet een GPS-vest, ook wel trackerhesje genoemd, en heeft niets met ondergoed te maken. Tussen de schouderbladen zit een klein kastje, meestal niet groter dan een smartphone, met daarin een GPS-sensor. Dat kastje is het hele punt van het vest: de bandjes zijn er alleen om het op zijn plek te houden.

De sensor verzamelt tijdens het trainen en spelen constant data. Hoeveel meter heeft een speler afgelegd, hoe snel sprintte hij op zijn hoogste moment, hoe vaak versnelde en remde hij af. Bij topclubs gebeurt dit al jaren standaard, zowel op de training als tijdens wedstrijden, en de trainersstaf krijgt de cijfers vrijwel direct binnen.

Die data wordt gebruikt om de belasting van spelers in de gaten te houden. Een fysiektrainer ziet zo of iemand deze week zwaarder heeft getraind dan vorige week, of een speler na een blessure weer op zijn oude niveau zit, en of er reden is om iemand extra rust te geven. Blessurepreventie is de grote reden waarom clubs hier zoveel waarde aan hechten: liever een speler een training laten overslaan dan hem drie weken kwijtraken aan een hamstring.

Het vest zit standaard onder het shirt, dus normaal zie je er niks van. Zichtbaar wordt het pas op de momenten dat het shirt omhoog gaat of uit gaat: bij het opwarmen, tijdens rondjes voor de warming-up, of na een doelpunt wanneer een speler in euforie zijn shirt uittrekt en de bandjes ineens bloot liggen. Dat is ook precies het moment waarop de vraag altijd weer opduikt, want buiten die momenten valt het hesje niemand op.

Wat weinig mensen weten: niet elke speler draagt hetzelfde model. Sommige vesten zitten strakker, andere hangen losser, en de plek van het kastje op de rug kan iets verschillen per merk. Wat ze allemaal gemeen hebben is dat vorm die aan een bh doet denken, simpelweg omdat bandjes over beide schouders de enige praktische manier zijn om een sensor stabiel tussen de schouderbladen te houden zonder dat hij tijdens een sprint alle kanten op schuift.