Twente terug van de dood in Bakoe

Dood en begraven, of toch niet

Twente reisde af naar Bakoe met een 0-2 achterstand op aggregaat. Dat is in Europees voetbal bijna altijd een doodvonnis, zeker uitspelend bij een club die haar eigen stadion kent als geen ander. Qarabag is geen onbekende op dit niveau: de Azerbeidzjaanse kampioen heeft ervaring in Europese play-offronden en verdedigt thuis met discipline.

Maar Twente gaf niet op. Volgens Voetbalzone en Voetbal International was het een collectieve prestatie, met Weidmann en Taha als uitblinkers naast de twee mannen die uiteindelijk hun naam in de geschiedenisboeken schreven.

Bruns in blessuretijd, Weghorst in de verlenging

Max Bruns was de man die de deur op een kier zette. Zijn treffer diep in de blessuretijd van de reguliere speeltijd dwong de verlenging af en hield de Enschedeërs in leven op het moment dat de meeste supporters al mentaal aan het afhaken waren.

In de verlenging nam Wout Weghorst het over. De spits deed wat hij doet: hij scoorde op het moment dat het telde. Weghorst bezorgde Twente de kwalificatie die niemand buiten de kleedkamer nog voor mogelijk had gehouden.

Wat dit betekent voor Twente

De Conference League-competitiefase is voor een club als FC Twente geen kleinigheid. Gegarandeerde Europese groepswedstrijden, inkomsten, en de kans om zich te meten met clubs van een hoger niveau dan de play-offronden doorgaans bieden. Van den Brom heeft zijn ploeg door een van de zwaarste kwalificatietrajecten geloodst die Twente in tijden heeft meegemaakt.

De drie namen die Voetbal International uitlichtte, Weghorst, Weidmann en Taha, geven een aardig beeld van hoe breed de prestatie was. Dit was een ploeg die bleef geloven toen het scorebord zei dat ze al klaar waren.