Kvaratskhelia en de Ballon d'Or: heeft hij het WK wel nodig?

De vraag die Kvaratskhelia zelf stelt

Kvaratskhelia formuleert het scherp: winnen van de Ballon d'Or hangt niet af van hemzelf, maar van de stemmers. En de stemmers kijken traditioneel graag naar een WK-zomer als bewijsstuk. Het probleem voor Kvaratskhelia is simpel en niet zijn schuld: Georgië heeft nog nooit een WK-eindronde gehaald. Hij kan clubvoetbal spelen op het hoogste niveau denkbaar en toch nooit die ene julimaand krijgen waarin de rest van de wereld toekijkt.

Van Basten en Owen bewijzen dat het kan

De geschiedenis van de prijs zelf spreekt die aanname tegen. Marco van Basten won de Ballon d'Or drie keer en deed dat op basis van club en Europees succes, niet op basis van een gouden WK. Michael Owen won de prijs juist wél mede dankzij een groot toernooi, maar zijn Ballon d'Or-jaar bewijst vooral dat de stemming vaak leunt op een momentopname, niet op een structureel bewijs van klasse over jaren. Beide gevallen laten zien dat de stemmers al decennia lang niet één vaste formule hanteren. Een sterk seizoen bij een club die meetelt, gecombineerd met decisive momenten in de Champions League, heeft vaker de doorslag gegeven dan een WK-medaille.

De huidige houder van de prijs, Rodri, wordt vooral geroemd om zijn seizoen bij Manchester City en niet primair om interlandvoetbal. Dat onderstreept dat clubprestaties op het hoogste niveau tegenwoordig zwaarder wegen dan ooit in de stemming.

Waarom het toch lastiger ligt voor Georgië's uithangbord

Toch is er een reëel obstakel, en dat zit niet in de regels maar in de zichtbaarheid. Een WK trekt kijkers die een half jaar naar clubvoetbal niet volgen. Stemmers, vaak journalisten uit landen over de hele wereld, herinneren zich een uitblinkende WK-maand makkelijker dan 34 competitiewedstrijden. Voor een speler van een traditionele voetbalmacht compenseert dat weinig, voor Kvaratskhelia, die uit een land komt zonder grote voetbalgeschiedenis op het wereldtoneel, is dat een reëel nadeel in naamsbekendheid. Erkenning binnen de voetbalwereld zelf, van clubgenoten, trainers en analisten die zijn niveau wekelijks zien, weegt daarbij wel mee: die reputatie bouwt zich op los van hoeveel het brede publiek hem al kent.

Napoli, Kvaradona en het vervolg bij PSG

Zijn eigen carrière werkt in zijn voordeel. Bij Napoli groeide hij uit tot Kvaradona, clubicoon van het Stadio Diego Armando Maradona, en zijn stap naar PSG plaatst hem meteen weer op het grootste Europese podium naast Ousmane Dembélé, zelf ook een naam die in Ballon d'Or-gesprekken meedraait. Dat is precies het type omgeving waarin de prijs traditioneel wordt gewonnen: een topclub, Champions League-druk, wekelijkse zichtbaarheid voor exact de stemmers die er straks over beslissen.

Het eerlijke antwoord

De Ballon d'Or is nooit een zuivere WK-prijs geweest, ook al voelt het soms zo. Van Basten liet zien dat clubvorm en Europees succes voldoende kunnen zijn, en de stemming van de laatste jaren bevestigt dat clubprestaties zwaarder wegen dan een interlandtoernooi. Kvaratskhelia hoeft het WK niet te winnen om de Ballon d'Or te winnen. Hij moet wel voorkomen dat zijn seizoen bij PSG onder de radar blijft in een jaar waarin andere kandidaten wél op een groot podium schitteren. Dat is het echte obstakel, niet Georgië's afwezigheid op het WK.