Mexico breekt 40 jaar vloek in de Azteca

De vloek die een natie achtervolgde

Sinds de zomer van 1986 had Mexico op elk WK hetzelfde lot: de groepsfase overleven, de achtste finale bereiken, en verliezen. Acht keer op rij. Tegen Duitsland, Bulgarije, Argentinië, de VS, Argentinië opnieuw — het maakte niet uit wie er tegenover stond. El Tri verloor altijd in die eerste knockoutronde, en de pijn werd met elk toernooi dieper.

De ironie was altijd al aanwezig: de laatste keer dat Mexico wél won, was op 7 juni 1986, in dezelfde Estadio Azteca, tegen Bulgarije. Eindstand: 2-0. Dinsdag, 1 juli 2026, precies veertig jaar later: opnieuw de Azteca, opnieuw Ecuador verslagen, opnieuw 2-0. De symmetrie is bijna te mooi om waar te zijn — maar ze is het wel.

Quiñones en Jiménez schrijven hun namen in de geschiedenis

Het waren Julián Quiñones en Raúl Jiménez die de doelpunten maakten voor Mexico. Quiñones, de aanvaller die zijn interlandcarrière pas laat op gang zag komen, opende de score. Jiménez — jarenlang het gezicht van El Tri, nu al diep in de dertig — zette de eindstand op het scorebord. Exacte tijdstippen zijn op basis van de beschikbare bronnen nog niet bevestigd.

Dat Jiménez er bij was, voelt passend. Hij heeft de vloek van dichtbij meegemaakt, toernooi na toernooi. Nu staat zijn naam ernaast als degene die hem mede verbrak.

Een volksfeest dat al veertig jaar wachtte

De Azteca — 87.000 plaatsen, legendarische status, thuis van Pelés mooiste WK en Maradonas hand van God — ontplofte volgens Voetbalzone na het laatste fluitsignaal. Op straat in Mexico-Stad, in de steden door het hele land: vuurwerk, tranen, omhelzingen. Mensen die dit moment nooit hadden meegemaakt omdat ze er simpelweg nog niet waren toen het voor het laatst gebeurde.

De Mexicaanse pers had de vloek zo vaak beschreven dat hij een eigen naam had gekregen. Nu moeten ze een nieuw verhaal schrijven.

Wat nu?

Mexico speelt zijn achtste finale op 6 juli. De tegenstander is op het moment van schrijven nog niet bevestigd. Maar dat is voor later. Eerst dit: een nacht die het Mexicaanse voetbal niet snel vergeet, in een stadion dat al meer heeft meegemaakt dan welk ander WK-decor ook — en dat er nu nog een hoofdstuk bij heeft.