De middenvelders die de Premier League tien jaar lang domineerden

Wat een perfecte rating eigenlijk betekent

Ratingssystemen bij grote voetbalmedia kennen een schaal tot tien. Een tien is geen afgeronde negen-punt-vijf. Het is een redactioneel oordeel dat een speler op die dag onberispelik was: geen zwakke momenten, maximale impact op het resultaat, en prestaties die boven het verwachte niveau uitstegen. Voor een middenvelder is dat extra veeleisend, omdat de rol zowel defensief als offensief wordt beoordeeld.

Een aanvaller kan een hattrick scoren en een zes verdienen als hij de rest van de wedstrijd onzichtbaar was. Een middenvelder die een tien krijgt, heeft negentig minuten lang overal zijn stempel op gedrukt.

Waarom middenvelders zelden een tien krijgen

De positie werkt tegen ze. Een spits die scoort, valt op. Een vleugelspeler die drie man voorbij gaat, valt op. Een middenvelder die de bal op het juiste moment op de juiste plek aflevert, valt zelden op bij het grote publiek, maar wel bij de beoordelaar die de wedstrijd analyseerde.

Wanneer een middenvelder die beoordeling toch krijgt, heeft hij iets gedaan wat de positie structureel bemoeilijkt. En wanneer hij hem meerdere keren per seizoen krijgt, over meerdere seizoenen, dan is er iets bijzonders aan de hand.

De namen die er over een decennium uitspringen

Over tien jaar Premier League zijn er een handvol middenvelders die consequent in de gesprekken over perfecte ratings opduiken.

Kevin De Bruyne is de meest voor de hand liggende naam. De Belg heeft bij Manchester City wedstrijden gespeeld waarin hij zoveel invloed had op het spel dat een tien de enige eerlijke beoordeling was. Zijn combinatie van passing, loopacties, schoten van afstand en het vermogen om wedstrijden te lezen op het hoogste niveau plaatst hem in een categorie die weinig Premier League-middenvelders van het afgelopen decennium hebben bereikt. City won in die periode meerdere titels, en De Bruyne was bij de meeste campagnes de motor.

Mohamed Salah speelt als aanvaller bij Liverpool. Zijn ratings over de jaren bij de club behoren tot de hoogste in de competitie.

Voor puur centrale middenvelders zijn namen als N'Golo Kanté en Yaya Touré relevant. Kanté won de titel met Leicester en daarna met Chelsea, en zijn vermogen om de bal te veroveren en direct gevaar te creëren leverde hem in zijn beste seizoenen beoordelingen op die andere verdedigende middenvelders zelden halen. Touré was bij City in zijn hoogtijdagen een kracht die zowel goals als assists produceerde vanuit het centrum.

Bruno Fernandes is in de meer recente jaren de middenvelder bij Manchester United die het vaakst terugkomt in gesprekken over hoge ratings, ook al zijn de resultaten van zijn ploeg wisselvallig geweest.

Wat het patroon vertelt

Het interessante aan tien jaar data is niet de individuele uitschieter. Het is de consistentie. Een speler die één keer een perfecte rating krijgt, had een geweldige avond. Een speler die dat meerdere keren per seizoen doet, is structureel beter dan zijn omgeving.

De Premier League is de competitie met de meeste gelijkwaardige ploegen van alle grote Europese competities. Een middenvelder die in die omgeving keer op keer uitblinkt, doet iets wat in de Bundesliga of de Ligue 1 makkelijker te bereiken is, simpelweg omdat de tegenstand daar minder gelijkmatig sterk is.

Dat maakt De Bruyne's staat van dienst in dit opzicht zo indrukwekkend. Hij deed het niet in een competitie met twee dominante clubs en een gat naar de rest. Hij deed het in de zwaarste competitie ter wereld, week na week.

Ratings zijn subjectief, maar het patroon niet

Het is terecht om vraagtekens te zetten bij individuele ratings. Elke beoordelaar heeft zijn eigen gewichten: de een beloont goals zwaarder, de ander kijkt naar positionering en pressing. Maar wanneer meerdere systemen, over meerdere jaren, dezelfde namen bovenaan zetten, dan is de subjectiviteit grotendeels weggemiddeld.

Wat overblijft, is een eerlijk beeld van welke middenvelders de Premier League in het afgelopen decennium domineerden. En dat beeld wijst consequent naar een kleine groep spelers die de competitie op hun beste dagen volledig naar hun hand zetten.