Arteta voegt zich bij Guardiola, Mourinho, Klopp en Ferguson in een exclusief Premier League-rijtje

Het rijtje

Van alle managers die ooit in de Premier League hebben gewerkt, zijn er maar vijf die de grens van 150 zeges haalden voordat ze 250 wedstrijden hadden gecoacht. Gesorteerd op aantal benodigde duels:

• 204 wedstrijden: Pep Guardiola
• 231 wedstrijden: José Mourinho
• 237 wedstrijden: Jürgen Klopp
• 247 wedstrijden: Sir Alex Ferguson
• 249 wedstrijden: Mikel Arteta

Guardiola staat er, zoals verwacht, ver bovenaan. Zijn tempo bij Manchester City was ronduit buitenaards: meer dan drie kwart van zijn wedstrijden eindigde in een overwinning. Mourinho deed het in zijn twee grote periodes bij Chelsea en zijn passage bij Manchester United snel genoeg om de grens ruim voor de 250 te halen. Klopp bouwde Liverpool methodisch op en bereikte zijn piek in de jaren dat de club alles won wat er te winnen viel.

Ferguson verdient een aparte noot. Zijn Premier League-teller begon pas in 1992, toen de competitie haar huidige naam en format aannam. Op dat moment was hij al jaren manager bij United en had hij de club al van de middenmoot naar de top geleid. De 247 wedstrijden die hij nodig had, tellen dus alleen zijn Premier League-jaren, niet de volledige opbouw eraan vooraf.

Wat het zegt over Arteta

Arteta begon zijn managercarrière bij Arsenal zonder enige ervaring als hoofdtrainer. Hij was assistent bij Guardiola bij City, en dat liet sporen na: zijn voetbal is herkenbaar in de bouw vanuit achteren, de hoge druk, de positiespelprincipes. Maar een idee overnemen is iets anders dan het uitvoeren met een selectie die je zelf moet samenstellen en een club die jarenlang buiten de absolute top had geleefd.

De eerste seizoenen waren onrustig. Arsenal was inconsistent, de titelstrijd van een paar jaar geleden eindigde zonder prijs. Maar het winstpercentage bleef hoog genoeg om dit record te vestigen, en dat is precies wat het rijtje meet: niet wie de meeste titels heeft, maar wie week in week uit wint.

Dat onderscheid is belangrijk. Een manager kan een uitzonderlijk seizoen draaien en daarna wegzakken. Wat dit rijtje filtert, is de manager die over honderden wedstrijden een winstpercentage vasthoudt dat de meeste collega's nooit bereiken. Arteta doet dat nu aantoonbaar.

Waarom dit moeilijker is dan het lijkt

De Premier League is de meest competitieve competitie ter wereld wat betreft financiële gelijkheid in de middenmoot. Elke club heeft toegang tot kapitaal, elk duel kan misgaan. Een winstpercentage van zestig procent of hoger over honderden wedstrijden is geen kwestie van een goede selectie alleen: het vereist tactische aanpassingsvermogen, het vermogen om spelers te ontwikkelen en te vervangen, en een stabiele spelfilosofie die niet instort zodra het even tegenzit.

Guardiola's positie bovenaan is verklaarbaar: hij had bij City jarenlang de beste selectie van het land, met een budget dat geen enkele concurrent kon evenaren. Maar Mourinho en Klopp haalden hun records in periodes waarin hun clubs niet altijd de rijkste waren. Ferguson deed het met een club die hij zelf had opgebouwd.

Arteta doet het met een Arsenal dat nog geen Premier League-titel heeft gewonnen onder zijn leiding. De zeges zijn er, de prijs nog niet, en dat contrast is precies wat dit record scherp maakt.

Wat nu

Dit record zegt niets over wat er nog komt. Guardiola staat bovenaan omdat zijn tempo ongeëvenaard was, niet omdat hij de beste manager ooit is. Ferguson heeft meer titels dan wie dan ook in dit rijtje. Klopp heeft een Champions League en een landstitel op zijn naam staan.

Arteta's volgende stap is duidelijk: Arsenal moet een keer winnen. De zeges zijn er, de consistentie is er, het systeem staat. Maar de enige maatstaf die er in Engeland echt toe doet, is de titel. Zolang die er niet is, blijft dit record een indrukwekkende voetnoot in een verhaal dat nog niet af is.