Rivaldo's vergeten hoofdstuk bij Cruzeiro

Terug naar Brazilië, voor een vriend

In januari 2004 keerde Rivaldo terug naar zijn geboorteland om voor Cruzeiro te tekenen, de club uit Belo Horizonte. Hij deed dat niet zomaar: het was coach Vanderlei Luxemburgo, die hem eerder in zijn carrière had gevormd, die hem overhaalde om te komen. Cruzeiro presenteerde de wereldkampioen van 2002 als grote naam voor de Copa Libertadores, en de verwachtingen waren torenhoog.

Op het veld leverde het weinig op. Rivaldo kwam tot elf officiële wedstrijden voor Cruzeiro en scoorde daarin twee keer. Geen cijfers die passen bij een speler die twee jaar eerder nog de Gouden Bal had gewonnen, maar het vertelt niet het hele verhaal van deze korte periode.

Vertrek uit loyaliteit

Het echte verhaal van Rivaldo's tijd bij Cruzeiro gaat niet over doelpunten, maar over een principekwestie. Nog geen twee maanden na zijn komst werd Luxemburgo, de man die hem naar de club had gehaald, ontslagen. Rivaldo besloot daarop zelf ook te vertrekken, uit solidariteit met zijn voormalige mentor. Hij verwoordde het zelf zo: "Toen hij vertrok, verkoos ik ook te vertrekken. Ik beschouw Luxemburgo als een bijzonder persoon."

Het was een zeldzaam moment waarop een speler van zijn statuur een contract opzegde niet vanwege speeltijd, geld of ambitie, maar simpelweg uit trouw aan iemand die hem had gesteund. Ondanks de kortstondigheid van zijn verblijf pakte Rivaldo met Cruzeiro nog wel de titel in het Campeonato Mineiro van 2004, een prijs die hij dus won terwijl hij feitelijk al op vertrek stond.

Een voetnoot met betekenis

Na zijn vertrek bij Cruzeiro trok Rivaldo naar Olympiakos, waar hij alsnog een tweede jeugd zou beleven met drie landstitels op rij. Daardoor is zijn korte Braziliaanse tussenstop bij Cruzeiro nagenoeg uit het collectieve geheugen verdwenen, overschaduwd door de grotere hoofdstukken bij Barcelona, Milan en het nationale elftal.

Toch past dit intermezzo bij het beeld van een speler die, ondanks zijn reputatie als individualist op het veld, buiten de lijnen ook trouw kon zijn aan mensen die voor hem hadden klaargestaan. Elf wedstrijden, twee goals en een vertrek uit principe: het is geen hoofdstuk dat de statistiekenboeken siert, maar het zegt wel iets over wie Rivaldo was toen de camera's even niet keken.