Spurs geeft groot uit, maar de kritiek gaat niet over het geld

Het Spurs-probleem is geen geldprobleem

Als Manchester City een speler voor negentig miljoen haalt, is het nieuws. Als Tottenham Hotspur hetzelfde doet, is het een discussie. Dat is het verschil, en het is niet willekeurig.

Spurs betaalde dit zomer tientallen miljoenen voor Savinho en de verwachte komst van Jan Paul van Hecke. Grote bedragen, maar op zichzelf niet schokkend voor een Premier League-club met Europese ambities. Toch loopt het commentaar hoog op. De Zerbi snapt het niet. Hij heeft ook een punt, maar hij mist de context.

Twintig jaar zonder prijs

Het echte probleem is niet dat Tottenham geld uitgeeft. Het probleem is de verhouding tussen wat Spurs uitgeeft en wat het oplevert. Tottenham heeft al meer dan vijftien jaar geen prijs gewonnen. De League Cup van 2008 is het laatste grote moment in de prijzenkast. Sindsdien: finales, halve finales, bijna-momenten. En ondertussen zijn er elk seizoen wel grote namen binnengekomen, grote verwachtingen gewekt en grote teleurstellingen gevolgd.

Dat patroon heeft een reputatie gecreëerd. Niet als club die niet wil investeren, maar als club die investeert zonder dat het iets oplevert. En die reputatie kleeft. Elke nieuwe transferbom wordt beoordeeld door de lens van alles wat daarvoor misging.

De Levy-factor

Daniel Levy heeft Tottenham twintig jaar lang gerund met een combinatie van zakelijk vernuft en sportieve frustratie. Het nieuwe stadion is een van de mooiste in Europa. De commerciële positie van de club is sterk. Maar het gebrek aan zilver in de prijzenkast is even consistent als de omzetcijfers.

Dat contrast maakt het zo makkelijk om cynisch te zijn. Wanneer Spurs een grote aankoop doet, is de eerste vraag niet 'wat voegt hij toe?' maar 'gaat dit ook weer niks worden?' Dat is het imago dat de club zichzelf heeft aangemeten, niet door pech, maar door herhaling.

De Zerbi heeft een punt, maar niet het hele verhaal

De Zerbi's frustratie is begrijpelijk. Het is dubbelhartig om Chelsea of Manchester United tientallen miljoenen te zien spenderen zonder dat er een spoor van kritiek volgt, en vervolgens Spurs de maat te nemen zodra zij hetzelfde doen. De Premier League is een competitie van grote uitgaven. Niemand wint de titel met een bescheiden begroting.

Maar de kritiek op Tottenham gaat zelden over het bedrag zelf. Ze gaat over de vraag of de structuur eromheen klopt. Savinho is technisch begaafd en snel, en past op papier bij wat De Zerbi wil spelen. De vraag is of Spurs dit keer de omgeving heeft gebouwd waarin zo'n aankoop ook echt rendeert.

Dat is een eerlijke vraag. Niet omdat Tottenham het niet verdient om groot te dromen, maar omdat de geschiedenis ze die twijfel heeft opgelegd.

Wat er nu anders moet zijn

Voor De Zerbi is dit seizoen een kans om het verhaal te herschrijven. Hij is een trainer met een duidelijke speelstijl, een eigen identiteit en de reputatie om spelers beter te maken. Als iemand het Spurs-imago kan doorbreken, is hij het.

Maar daarvoor moet er meer gebeuren dan geld uitgeven. Er moet een elftal ontstaan dat als eenheid functioneert, dat prijzen pakt en dat de verwachtingen eindelijk inlost. Pas dan zal niemand meer 'Tottenham money' zeggen als scheldwoord.