Balotelli: Viwanja Tupu Ndiyo Tatizo la Mpira wa Italia

Kiwanja Tupu ni Dalili, Si Tatizo

Ukitembea Brescia leo, viwanja vya mji viko kimya. Hakuna watoto wanaokimbia nyuma ya mpira hadi giza linawafunika. Picha hiyo, kulingana na Balotelli, inasema kila kitu kuhusu hali ya mpira wa Italia kwa sasa.

Hii si hisia tu. Ni uchunguzi wa mtu aliyeishi tofauti yenyewe. Balotelli anaelezea jinsi alivyocheza masaa mengi kila siku akiwa mtoto, hadi mama yake alipompigia kelele kwa sababu hakurudi nyumbani kabla ya giza. Adhabu ilikuwa moja: usiruhusiwe kutoka kesho. Lakini hata hivyo, watoto walirudi nje siku iliyofuata.

Sasa, siku hiyo haipo tena.

Simu na PlayStation Zimebadilisha Kizazi

Badiliko kubwa ni wazi: teknolojia imechukua nafasi ya kiwanja. Mtoto wa miaka saba leo anaweza kucheza mpira kwa saa mbili kila siku tatu, lakini mara nyingi anakaa nyumbani akitazama video za Ronaldinho kwenye simu badala ya kutoka nje kujaribu mbinu zile mwenyewe.

Balotelli anagusa tofauti muhimu hapa. Yeye alihisi kama Ronaldo kwa sababu aliweza kufanya mbinu zile zile kwenye kiwanja cha jirani. Mtoto wa leo anahisi kama Ronaldinho kwa sababu ametazama video zake mara nyingi. Hisia ni tofauti kabisa, na matokeo yake uwanjani yanajitokeza.

Mentality ya wazazi nayo imebadilika. Zamani, mtoto alitoka nje asubuhi na kurudi jioni. Leo, wazazi wengi wana wasiwasi wa usalama, ratiba za shule na shughuli nyingine, na matokeo yake ni kwamba muda wa kucheza bila mwelekeo wowote, kwa furaha tu, umepungua sana.

Mitaa Ilikuwa Shule ya Kweli

Kitu kimoja ambacho Balotelli anaelezea kwa uzuri ni thamani ya kucheza na watoto wakubwa. Kwenye kiwanja cha mtaa, kama ulikuwa mzuri, hawakukuacha ucheze na wenzako wa umri wako. Walikupeleka kwenye timu ya wakubwa. Hiyo ilikuwa mtihani wa kweli, na mtihani unaokusaidia kukua haraka zaidi kuliko mafunzo yoyote ya rasmi.

Mfumo huo wa asili wa kujipima dhidi ya watu wazuri zaidi kuliko wewe ndio uliozalisha vipaji. Haukuwa na mwalimu, hakukuwa na mbinu ya kufuata. Kulikuwa na mpira, kiwanja, na watoto wa rika tofauti wakishindana kwa furaha. Balotelli anasema kucheza na watu wakubwa zaidi kuliko yeye kumekuwa moja ya mambo muhimu zaidi katika kazi yake yote.

Academy za kisasa zinafanya kazi nzuri, lakini haziwezi kubadilisha muda huo wa ziada, masaa matatu ya kucheza kwa furaha baada ya mafunzo ya rasmi, ambao ulikuwa msingi wa ukuaji wa kweli.

Italia Itarudi, Lakini Si Kesho

Balotelli hakosi matumaini kabisa. Anaamini kwamba Italia itarudi kwenye kiwango cha juu, lakini si kwa haraka. Anazungumzia vizazi viwili au vitatu vijavyo, si miaka michache tu.

Hii inalingana na historia ya mpira wa dunia. Uhispania ilikuwa na miaka ya kushuka kabla ya kuzalisha kizazi cha 2008 hadi 2012 kilichotawala Ulaya na dunia. Ufaransa ilifanya vivyo hivyo. Ujerumani ilifanya mageuzi makubwa ya mfumo wake wa kuzalisha vipaji na ilirudi nguvu baada ya miaka mingi ya kazi ya kimya.

Italia inaweza kufanya hivyo, lakini kwa masharti mawili: kwanza, kubadilisha jinsi watoto wanavyofikiriwa kuhusu mchezo, na pili, kuwashawishi watoto kurudi viwanjani badala ya kukaa nyumbani na simu.

Tatizo Ambalo Haliwezi Kutatuliwa na Pesa

Klabu za Italia zinaweza kutumia pesa nyingi kununua vipaji kutoka nje. Lakini tatizo ambalo Balotelli anaelezea haliwezi kutatuliwa kwa kununua mchezaji mwingine wa Brazil au Argentina. Ni tatizo la utamaduni, la jinsi watoto wa Italia wanavyokua na mpira, au jinsi wanavyokua bila mpira.

Viwanja vilivyokuwa na kelele sasa viko kimya. Hiyo ndiyo tatizo la kweli la mpira wa Italia, na jibu lake liko mitaani, si uwanjani.