Flagside.football
Waarom hebben voetballers verband om hun hand?

Waarom hebben voetballers verband om hun hand?

Waarom hebben voetballers verband om hun hand?

Een speler rent het veld op, één hand half ingepakt in wit tape. Geen gips, geen mitella — gewoon een strakke wikkeling om twee vingers of de hele hand. Wat is er aan de hand?

By Mark de Jong· Hoofdredacteur voetbal·Gepubliceerd ·1 MIN LEESTIJD

Vlak voor de aftrap staat een middenvelder klaar langs de zijlijn. Zijn rechterhand is deels omwikkeld met witte sporttape: twee vingers samengebonden, strak tegen elkaar aan. Hij beweegt ze even, knikt, en loopt het veld op.

Dat beeld heeft bijna altijd dezelfde oorzaak: een blessure die niet ernstig genoeg is om hem thuis te houden, maar wel genoeg pijn doet om bescherming te rechtvaardigen. Een gebroken, verstuikte of gekneusd vinger hoeft een veldspeler niet aan de kant te houden — maar zonder tape kan elke ongelukkige botsing of val de pijn flink verergeren.

De meest gebruikte methode heet buddy taping. Daarbij wordt de geblesseerde vinger simpelweg vastgetapet aan de vinger ernaast. Die buurvinger fungeert als levende spalk: hij houdt de gewonde vinger op zijn plek en vangt een deel van de krachten op bij contact. Geen ingewikkeld hulpmiddel, geen speciale apparatuur — gewoon tape en een naastliggende vinger.

Keepers zijn de spelers die je het vaakst met getapete handen ziet, en dat is logisch. Zij zijn de enigen die de bal actief met hun handen vangen, afweren en vasthouden. Bij elke redding komt er een directe klap op de vingers. Verstuikte of gebroken vingers zijn voor keepers een beroepsrisico, en veel van hen tapen preventief — dus ook zonder dat er op dat moment iets mis is. Ze willen niet wachten tot er iets breekt.

Veldspelers doen het minder, maar ook zij kiezen soms voor preventieve tape. Een speler die eerder een vinger heeft geblesseerd en weet dat hij bij een duel snel zijn handen uitsteekt, kan ervoor kiezen om die vinger extra te ondersteunen. Voorzorg, geen zwakte.

Er is nog een reden die minder met blessures te maken heeft: sieraden. Officials eisen dat ringen, armbanden en andere sieraden worden verwijderd of volledig worden afgedekt voordat een speler het veld op mag. Een trouwring die niet af wil — door zwelling, gewoonte of simpelweg omdat de speler hem niet kwijt wil — wordt dan afgetapet. Het verband ziet er hetzelfde uit als bij een blessure, maar de reden is puur administratief.

Comments

Loading comments…

Share this story

Een speler rent het veld op, één hand half ingepakt in wit tape. Geen gips, geen mitella — gewoon een strakke wikkeling om twee vingers of de hele hand. Wat is er aan de hand?

OCHTENDBRIEF

Het voetbalnieuws van de dag, om 7 uur in je inbox. Niets anders.

Hoogtepunten van de nacht, wat de transfermarkt doet, en het ene stuk dat je vandaag moet lezen. Geen ads. Geen tips. Geen operators.

Eenmalig afmelden. We delen je e-mailadres niet.